ابیات مربوط به ارزش دوستی

• اگر روزی تو را کردم فراموش…….درآید از دماغم صد عدد موش (شاعر نامشخص)

ابیات مربوط به بدشانسی

• هر بلایی کز آسمان آید….گرچه بر دیگری قضا باشد
  بر زمین نارسیده می پرسد….خانه انوری کجا باشد؟! (انوری)

ابیات مربوط به اتفاق بد و ناگوار

1. که انداخت آتش در این بوستان…کزان سوخت جان و دل دوستان (فردوسی)

2. از هر طرف که رفتم جز وحشتم نیفزود…زنهار از این بیابان وین راه بی‌نهایت (حافظ)

3. به کجای این شب تیره بیاویزم قبای ژنده‌ی خود را (اخوان ثالث)

4. بس که شستیم به خونابه جگر جامه‌ی جان…نه از آن تار به جای ماند و نه پود ای ساقی! (حافظ)

ابیات مربوط به انسانیت و بخشش

• فریدون فرّخ فرشته نبود …ز مُشک و ز عنبر سرشته نبود

به داد و دِهش یافت آن نیکویی …تو داد و دِهش کن فریدون تویی (فردوسی)

• سلاخی می گریست، به قناری کوچکی دلباخته بود (شاملو)

ابیات مربوط به تولید دانش در شعر فارسی

1. با لب دمساز خود گر جفتمی …. همچو نی من گفتنیها گفتمی‌‌ (مولانا)

2. دل هر ذره را که بشکافی.....آفتابیش در میان بینی (هاتف اصفهانی)

بیتهای مربوط به تولد در شعر فارسی

1. کزان بوم خیزد سپهبد چو تو… فزون آفریناد ایزد چو تو (فردوسی) 

2. کنون که در چمن آمد گل از عدم به وجود…..بنفشه در قدم او نهاده سر بسجود (حافظ)

3. رویت همه ساله لاله گون باد…حسن تو همیشه در فزون باد (حافظ)

4. از آمدنت نبود گردون را سود….وز رفتن تو جاه و جلالش نفزود (مولانا، کاربرد برای شوخی)

5. پیش از اینت گر که در خود داشتم…هر کسی را تو نمی انگاشتم (فروغ)